Het weer

Duivenmelkers hebben goede duiven nodig maar soms nog veel meer goede weermannen. Op weervrouwen reken ik al langer niet meer. Vrouwen zijn veel te wispelturig en dat weerspiegelt zich in de weersvoorspellingen. Ik zou wel niet graag willen beweren dat vrouwen geen karakter hebben. Integendeel, ze hebben bijna iedere dag een ander. Afin, het ging er dus aankomen – de lente en het duivenseizoen. Zondag ging het dan eindelijk beginnen na maandenlang uitkijken en wachten. Nota bene, met een temperatuur tot 20 graden in Limburg en in de Kempen. En dan verneem je in het duivenlokaal dat Chimay op zondag mogelijk niet wordt gelost want  de weersvooruitzichten zouden allesbehalve gunstig zijn. Hoe kan je nu nog rekenen op de landelijke weermannen? De duiven waren echter al ingekorfd en duiven uit de mand halen dat mag men enkel ergens in West-Vlaanderen.

Het weer in ons land is ook onomstotelijk en bovenal onsmakelijk verbonden met onze weermannen. Vroeger had je nog Armand Pien met zijn dagelijkse grappen. De eerste standup comedian op tv, zeg maar. Zijn hilarische moppen waren tenminste nog goed als een helende zalf op de diepe wonde bij de aankondiging van slecht weer. Nu heb je weermannen in zondagse maatpakken. Van winter tot zomer staan ze te grinniken op de beeldbuis. Staan zeg ik inderdaad want zitten zie je ze nooit. Ze voelen zich zo onzeker over hun weerbericht en ongemakkelijk dat ze liever recht staan. En dan staan ze daar inderdaad, wat onzin uit te kramen waar geen mens wat aan heeft. Laat staan wij duivenmelkers. Echt belachelijke types zijn het. Lullen vijf minuten over hoge- en lagedrukgebieden of over de instabiele koude massa of over de stratocumulus-undulatos wolken. Je zou voor minder een depressie krijgen van zo’n type weermannen. Of ze staan daar onwennig met hun handjes te zwaaien. Hallo zeg. “Nog een prettige avond beste kijkers”; hoe durven ze nadat ze je hele avond verpest hebben met het weerbericht.

Neem nu zo’n Frank Deboosere, onze Belgische weerman voor de VRT. Gewrongen in zijn ongemakkelijk zondagskostuum met zijn ene hand wijzend naar de weerplaatjes en zijn andere hand in de broekzak van zijn verkreukeld maatpak voelend aan zijn één euro muntstuk, denk ik toch. Kop of munt, u zegt het maar. Slecht of nog slechter weer, altijd prijs. Hij wrijft ook dikwijls in of met zijn handjes. Hij doet dat om zijn eigen dubieuze en koude weersvoorspellingen te verschonen waardoor hij zichzelf schijnbaar dient te verwarmen. Deboosere bedacht voor het weerbericht ook het woord “ochtendgrijs”, wat duidt op lage bewolking vooraleer de zon doorbreekt. En dat is nu net niet wat we als duivenmelker willen hebben, ochtendgrijs. Het typeert hem ook want wie bedenkt nu zo’n pessimistisch en triestig woord om de dag mee te beginnen? Hij ziet er ook echt zo uit, vind ik, zelfs ’s avonds is er geen verbetering zichtbaar. Neen, een hemelblauwe ochtend is niet aan deze grauwe man besteed. Zijn vrouw Hilde Simons houdt het al vrij lang met hem uit, dapper en behartenswaardig zo’n zelfopoffering, maar op de VRT was ze toch maar kortstondig aan zijn zijde. Tja, als je zo’n zeveraar ook nog op het werk moet aanhoren.

En dan heb je nog die David Dehenauw, de weerman op VTM (en RTL-TVI). Je moet eens goed op hem letten maar vooral op het einde van zijn weerpraatje. Lachen dat die kan zeg. Die kan zo rechtstreeks van Vilvoorde naar Los Angeles voor een reclamespot voor Colgate of Ultrabrite. Best Whitening Toothpaste for Sensitive Teeth. Hij lacht wel een beetje geforceerd vindt u ook niet? En waar lacht die eigenlijk mee? Toch niet met het weer en met ons, mag ik hopen. Afin, heb je die zijn cv al eens gezien. Amai zeg, je wordt er niet goed van. Hij begeleidde meteorologisch Steve Fossett op zijn 4 succesvolle non-stop vluchten rond de wereld. Je weet wel, dat is die Amerikaanse avonturier en solopiloot waar ze wekenlang naar gezocht hebben in de Nevada woestijn. Uiteindelijk hebben ze hem in de Ritter Range in het oosten van Californië, nabij Mammoth Lakes, gevonden. Althans wat er van overbleef. Beenderen en botjes, net zoals onze jonge duiven ten prooi gevallen van en verorberd door de roofvogel. Roofvogels, het zijn onze vrienden niet, maar van Steve ook niet.

Misschien moet ik later wel met de duiven gaan spelen in Pattaya, Thailand. Het is daar elke dag stralend weer. Geen ochtendgrijs en geen depressies. Enkel maar blauwe hemel en witte stranden. Gelukkig dan geen David of Frank op Thai TV. Je hebt daar geen weerman nodig die je dag toch maar enkel komt verzuren met zijn ochtendgrijs. Je kijkt gewoon even naar buiten en ziet dat het goed is. Blue sky and blue heaven. De enige bekommernis die je als duivenmelker in Pattaya hebt is hoe warm het er overdag wordt: drieëndertig of zevenendertig graden. Mijn duivenvriend Graham Madden uit Ierland is zo’n man die er woont, een vent naar mijn hart en bovenal heeft hij dit orgaan op de juiste plaats. Hij heeft begrepen wat het leven is. Duivenliefhebber in het land van de glimlach, ook voetballiefhebber (en nog meer voetbalsupporter van ManU – May God forgive him.) en vooral voorstander van Chang Beer en Thai ladies. Overdag ‘pigeons in the sky’ en ’s avonds ‘heaven in the sky’. Overdag telkens goed weer en ’s avonds telkens weer goed. De lange zwoele nachten in Pattaya neemt hij er ontzettend graag bij. Hij houdt niet enkel duiven maar namelijk ook van heel mooie vrouwen en laat zich daar graag veelvuldig door omringen. Tja, als gepensioneerde moet je je geld en de zee van tijd verstandig investeren. Duivenmelker in Pattaya. Nog een jaar of vijf. Als het weer en de gezondheid het toelaten tenminste. En als die opblaaskoppen in Zaventem wegblijven. Never underestimate an old man with pigeons.

Qua vadis?

Translation (last paragraph):
Never underestimate an old man with pigeons.
Perhaps later I should live and play with my pigeons in Pattaya, Thailand. Beautiful weather every day. No morning gray and no depressions at all. Only blue sky and white beaches. Fortunately, there are no David or Frank (Belgian weathermen) on Thai TV who are spoiling your day with their weather forecasts. In Pattaya one doesn’t need a weatherman starting to sour your day with their morning gray sayings. You just glance outside and see that it is good. Blue sky and blue heaven. The only concern you have as a pigeon fancier in Pattaya is how hot it is during daytime: thirty-three or thirty-seven degrees. My pigeon friend Graham Madden from Ireland is a man who lives overthere, a man close to my heart, and above all he has this organ on the right place. He has understood what life is about. Pigeon lover in the land of smiles, even football fan (and even more a football supporter of ManU – May God forgive him for that) and especially in favor of Chang Beer and Thai ladies. By day pigeons in the sky and in the evenings heaven in the sky, starting at 4 pm. The long balmy nights in Pattaya, he is even very happy to take on. He doesn’t only just love the birds but namely also very beautiful women and so he likes to be surrounded by them frequently. Well, as a pensioner you have your money and plenty of time to invest wisely. Pigeon fancier in Pattaya, perhaps in another five years I may manage to be one. At least, if weather and health will be permitting it to do. And if those f*ck*ng nutheads at Brussels airport stay away. But never underestimate an old man with pigeons. It may be come true.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s