Bourges II 2016

Duiveninkorving Bourges II 2016. 6 jonge duiven ingekorfd voor de eerste nationale vlucht met de jonge duiven. 5 duivinnen en 1 duiver thuis gehouden.

Viering 1e Nat. Tulle, oude – Thoné X&M met hokmanager Marcel Vierendeels, Jos Thoné en echtgenote. Mijn vrouw Kanjana Phetsuwan wilde natuurlijk ook even op de foto met de grote kampioen.

Team Thoné organiseerde tevens een lekkere barbeque ter gelegenheid van twee provinciale overwinningen op Chalon en Agen.

 

Het Pokémon kortverhaal

 

Groepjes jongeren, soms ook oudere jongeren, die rondfietsen of lopen met hun blik gericht op hun smartphone en op zoek zijn naar een virtueel monstertje. Het is zo de rage van dit moment: Pokémon Go, de smartphone locatiegame van Nintendo, had ik gehoord.

En of ik het nu heb gehoord. Een kot in deze zwoele nacht ben ik wakker geworden wegens een vermoedelijke inbraakpoging. Je denkt natuurlijk als duivenmelker eerst dat ze je beste duiven van het hok komen halen. Mijn vrouw is op vakantie naar Thailand dus die was reeds gevrijwaard. Ik denk trouwens ook niet daar ze daarvoor zouden komen. Maar soit, dus de tweeloop in aanslag genomen, brandalarm aan en buren natuurlijk wakker uit hun dromenland of andere nachtelijke stand. Afin, even gericht knallen maar, in de lucht weliswaar. Ik deins al enkele jaren namelijk voor niets meer terug. Ze noemen mij niet voor niets Fred Aziel (a-ziel; ‘zonder ziel’ voor wie het nog niet had begrepen – en voor de echte analfabelgen: ‘Fedasil’ is het Federaal Agentschap voor de Opvang van Asielzoekers). Ik laat leeglopers of buitenlandse vakantiegangers niet aan mijn gezin of duiven komen noch het brood of rijst van mijn bord halen. Mijn grootouders moesten 14 uur per dag werken en mijn ouders hebben de oorlog ook meegemaakt. Mijn grootoom Jan Vernelen uit Mol is in de grote oorlog voor het vaderland gesneuveld. Dat is toch niet allemaal voor niets geweest?

“Mijnheer, mijnheer, niet schieten, wij zijn op zoek naar ‘Sceptile’ van Pokémon. Wij hebben hem juist gevangen!”.

Ik zeg het u eerlijk en zweer u voorwaar op het hoofd van een Pokémon. Het werd een zwarte nacht voor deze Pokémon-Go spelers op hun monstertjesjacht. Ze hebben nu eens kennis gemaakt met de echte wereld in plaats van hun virtuele omgeving. Ganse dagen en blijkbaar ook al nachten lopen ze met zo’n tokkelding rond in hun hand. In mijn tijd waren wij blij dat we ’s nachts konden slapen want overdag moest ik in de zomermaanden het gras maaien of op de bijen van pa letten want die konden namelijk gaan ‘zwermen’. Pa was een imker of bijenman en lekkere honing dat die had. De honing ‘slingeren’ was ook zo’n zomerse bezigheid in mijn  jeugd. Deze Pokéstop zal die gasten nog lang in hun geheugen bijblijven want hagel krijg je niet gauw uit je Pokéballs. Die ventjes stonden vlug terug met hun beide voetjes op de grond. En natuurlijk ook met hun handjes in lucht.

Asiel of geen asiel – geen Pokémons hier bij mij in de tuin en aan mijn duivenkot. ‘Sceptile’, ‘Pancham’ of ‘Togetic’: ik moet die beestjes niet.

Mijn duif – ขอบใจจร้าเพื่อนรัก

Mijn duif

Mijn duif,
mijn gevleugelde vriend,
wat word ik stil
als ik jouw schoonheid bewonder
in de duiventil.

Steeds kom je thuis
bij de bron,
daar in het duivenhok
waar je leven ooit begon.

Al kan het
soms wel uren duren,
steeds kom je terug
naar je hok
waar ik dan sta te turen.

Heel uitzonderlijk
kun je eens verdwalen
maar dan komt je baasje
je ook wel halen.

Vandaag sta ik
aan de blauwe hemel
weer te letten,
ik ga je hokje
maar alvast openzetten.

Twijfel niet,
zijt snel en vastberaden,
neem de rechte lijn
en toon mij eens te meer
één van je vele heldendaden.

Das große Vorbild: Friedel Klaps

Der Falke ist der “Trainer” der Tauben

3955074483

Friedel Klaps hat die begehrte Schale: Er wurde 1988 Deutscher Meister, hinzu kommen unzählige Pokale und Trophäen, Foto: Busch, Franz-Heinrich sen. (bsen).
Nettetal. Seit 50 Jahren schon hält der Lobbericher Friedel Klaps Brieftauben. Er schickt sie in den Wettkämpfen mit anderen Taubenzüchtern regelmäßig auf weite Reisen. Die Zahl der Liebhaber nimmt aber kontinuierlich ab.

Friedel Klaps hat etwas, das nach Auffassung der weitaus meisten Fans in der Fußballbundesliga der “Werksclub” Bayer 04 Leverkusen niemals ergattern wird: Er hat die Schale und ist Deutscher Meister. Das ist zwar schon eine ganze Weile her, und der Titel ist ein bisschen geschummelt, weil er für den Raum zwischen Köln und Kleve als Deutscher Meister ausgerufen wurde. Stolz ist Klaps aber bis heute – vor allem auf seine Tauben, die ihm die Meisterschaft 1988 sicherten.

Die Zahl der “Taubensportler” geht kontinuierlich zurück. In Hochzeiten zählte die Reisevereinigung (RV) Grenzland-Breyell 149 Mitglieder in mehreren Ortsvereinen in Lobberich, Kaldenkirchen, Breyell, Schaag, Hinsbeck, Leuth und Bracht. Aktuell sind in der RV noch 32 Mitglieder aktiv, berichtet Klaps. Rückläufig sind auch die Zahlen der Aktiven in der Transportgemeinschaft Viersen. Darin sind zusammengefasst die Reisevereinigungen Grenzland-Breyell, Viersen-Anrath, Dülken und Kempen. Die Transportgemeinschaft organisiert die Wettflüge, die über verschiedene Entfernungen angelegt werden.

3970507258

Foto: Busch, Franz-Heinrich sen (bsen).

Seit 50 Jahren dreht sich für Friedel Klaps alles um die geliebten Tauben. Ihr Stall am Haus in Dyck ist luftig, sehr sauber und nahezu geruchsfrei.

Friedel Klaps war noch recht jung, als er die Liebe zu den Brieftauben entwickelte. Ein Nachbar in Lobberich schickte seine Tiere auf Reisen. “Ich habe ihn öfter im Schlag besucht und habe bald selbst begonnen, Tauben zu halten”, sagt Klaps. Er reihte sich schnell ein in die Riege der leidenschaftlichen “Taubentrainer”, die hoch unter dem Dach ihren Lieblingen zuschauten, wenn sie ihre Runden drehten.

Taubensportler sind immer auch Züchter, auch wenn sie, auch zur Auffrischung, von anderen Züchtern Tiere zukaufen. In den Expertenkreisen weiß man von unerhörten Erlösen, die manche Kollegen mit besonderen Tieren machten. Es gibt Auktionen, aber auch das Internet spielt eine immer größere Rolle. “Die Chinesen haben ihre Leidenschaft für Brieftauben auch inzwischen entdeckt. Da werden wahre Fantasiepreise für manche Tiere bezahlt”, weiß Klaps. Im April 2012 ging die Nachricht durch die Gazetten, dass ein reicher Chinese in Belgien über 250.000 Euro für eine Taube zahlte.

Hobby-Züchter wie Klaps buttern eher zu, auch wenn sie Preise einfliegen. Das wohlausgewogene Futter hat seinen Preis. Klaps schwört beispielsweise auf Körnerfutter. Es besteht aus Mais, Erbsen, Wickensamen, Sonnenblumen und Erdnüssen. “Die mögen meine Tauben ganz besonders gerne”, sagt er. Das Hobby geht bei den weitaus meisten Brieftaubenfreunden ins Geld. Nicht jede Ehefrau oder Partnerin hat Verständnis dafür, denn neben Geld wird auch sehr viel Zeit aufgewendet. Der Stall muss regelmäßig gesäubert werden, die Tiere müssen ausfliegen, und manchmal bedrohen Krankheiten einen Bestand.

“Trainer meiner Tauben ist der Falke”, sagt Klaps. Der 75-jährige, der früher mit dem Lebensmittelwagen in Lobberich und später auch noch als Busfahrer in der Region unterwegs war, sagt es ein bisschen grimmig. Seitdem der Schutz der Greifvögel Wirkung zeigt, müssen Züchter Verluste fürchten. Andererseits stellen sich ihre Tiere auf diese natürliche Gefahr auch ein. Vielleicht macht ein Falke sie ja wirklich schneller.

Es geht aber nicht nur um Geschwindigkeit, sondern auch um Ausdauer. Zwischen 235 und 650 (!) Kilometer Entfernung zum heimischen Schlag in Nettetal mussten in der vergangenen Reisesaison Tauben zurücklegen. Im April ging es los mit einem Flug ab Gelnhausen. Der Brieftaubenexpress der Transportgemeinschaft bringt die Tiere, die bei der RV Grenzland-Breyell in Leuth “eingesetzt” werden (also für den Wettflug abgegeben) zum Startpunkt. Dort werden die Käfige geöffnet, und die Tauben finden mit ihren untrüglichen Fähigkeiten zurück in den heimischen Schlag.

Das wird ihnen von jung auf antrainiert, die Tauben werden immer wieder vom Schlag aufgelassen und mit Futter zurückgelockt. Und natürlich machen Züchter sich auch den Sexualtrieb der Tiere dabei zunutze. Im Schlag werden sie allerdings nach Geschlechtern getrennt gehalten. Zucht soll kontrolliert stattfinden. So bekommt man Tauben mit unterschiedlichen Fähigkeiten: Schnelligkeit auf der “Sprintstrecke” über 250 Kilometer oder Ausdauer auf der Marathonstrecke über 650 Kilometer von Wels bei Linz in Österreich aus.

Ein Vogel, der “13-316” aus dem Schlag von Klaps holte in der vergangenen Saison als einziges Tier zwölf Preise. Damit sicherte er sich auch die Auszeichnung als RV-Bester Vogel. Weitere erste und vordere Plätze verbuchte er für Jungtauben, Weibchen und Jährigen Vögeln. Seit 50 Jahren geht Klaps seiner Leidenschaft nach. Und so geht er weiterhin täglich in den Schlag weit hinten im Garten seines Wohnhauses in Dyck.

Quelle: RP-Online – Von Ludger Peters

Seni çok özlemistim – Ik heb je erg gemist.

Slechts een enkele blik
gedreven door hartstocht
hunkerend om het weerzien
wat wij waren voor elkaar
in jonge jaren van liefde.

2 juli 2011 – ‘Ali Baba‘ BE-11-5150537 vliegt razendsnel naar thuis om bij zijn vrouwtje te zijn en om er voor te zorgen. ‘Ali Baba’, een duiver die ik via een duivenbon haalde bij Ata Ogüz, een Turks-Belgische of Belgisch-Turkse duivenmelker, wonend in de Noordlaan te Genk. Dat is daar waar de ‘Vieze Mannen’ van KFC Winterslag op 20 oktober 1981 Arsenal FC met 1-0 terug naar Londen stuurden. Een echte Arsenal score dus. Soit, Ali is mijn allereerste duif die een eerste prijs vloog – een onvergetelijk ogenblik. Wat een mooie dag. Ali vloog dat jaar 6 prijzen per viertal op 9 vluchten. In 2012 won hij 9 prijzen op 13 vluchten en in 2014 behaalde hij nog 5 prijzen op 10 vluchten. In de nazomer van 2014 ging hij van het hok.

Wij schrijven 20 juni 2016 – bijna twee jaar later – Ali is terug op ons duivenhok – zijn duivenhok. Hij werd goed verzorgd en staat bolrond, helemaal gezond. De Turkse Riviera heeft hem blijkbaar goed gedaan. Maar ook ontzettend dol en blij om terug in zijn thuishaven te zijn: hij vindt er zijn oude liefde zelfs terug want zijn ‘Blauwtje’ BE-11-5015669 zit ook nog op het hok. Het mag eigenlijk een wonder heten want ik heb na al die jaren nog maar 7 duivers en 6 duivinnen op het hok – kwekers en vliegers samen, jongen exclusief. Ja, ik ben iemand met de kleine mand en met het groot mes. In de duivensport moet dat ook. Maar wie goed doet wordt goed beloond. Zo’n duif mag blijven en ook altijd terugkomen.Wie tussen de schachten van Waterschei en Winterslag is opgegroeid en tussen de kompels heeft geleefd, heeft er voor altijd zijn thuis. Ali, de hardwerkende gastarbeider, is zo’n man. Gènk, ich haag van óch.

Ali heeft zijn vrouwtje nu dus terug en op minder dan een halve minuut was het weer grote liefde. Want oude liefde roest niet. Na enkele jaren – en hertrouwd te zijn geweest met Omer uit Zepperen maar ook terug weduwe geworden – heeft ‘Blauwtje’ nu ook weer haar eerste liefde en levenspartner terug bij haar. Inmiddels is ze wel volledig geïntegreerd na een volledige inburgeringscursus te hebben doorlopen. Haar man uit Sint-Truiden wilde dat zo. Een burka of hijab heeft ze wel nooit gedragen. Tijdens haar eerste huwelijk droeg ze wel nog een kleurrijk Turks sjaaltje met ingestikt patroon maar dat heeft ze inmiddels afgelegd. Maar Ali maalt er niet om want zijn grote liefde ziet er nu nog mooier uit dan vroeger.

Senin ile mutluyum. Ik ben gelukkig met jou.

Vetri Maaran, welcome

Wij vernemen dat de wereldberoemde Indiase filmmaker Vetrimaaran nieuw lid is van De Eendracht. Vetrimaaran is filmregisseur, scenarioschrijver en filmproducent die werkt in de Tamil filmindustrie. Vetrimaaran maakte zijn regiedebuut met de veelgeprezen Polladhavan (2007). Zijn tweede speelfilm Aadukalam (2011) won zes National Film Awards. Hij maakt films onder zijn productiebedrijf, Grass Root Film Company. In 2016 won hij reeds vier National Film Awards en één Filmfare Award.

Binnenkort wordt iedereen getrakteerd op een glas gratis melk in Ons Lokaal. De Heilige Koe van Vetri Maaran werd immers reeds gespot op de parking van het clublokaal. De voormalige speelplaats – die nu gebruikt wordt als parking voor de vereniging – werd overigens daarom door de stedelijke Dienst Reiniging deze week zeer goed proper geborsteld. Enkel opletten dat de buren – met sikkel en hamer – de koe niet vroegtijdig halal slachten.

Zonder op de religieuze toer te gaan, toch even serieus nog want in India met la vache on ne rit pas. De heilige koe is mede heilig omdat het de mens voorziet van melk en werkkracht op het platteland. De koe staat centraal in het hindoeïsme want zonder had de mens geen bestaansrecht hebben gehad en het hindoeïsme zich niet kunnen verspreiden. Het is een eerbetoon aan een dier dat door de grote hindoegeleerden wordt aangeduid als ‘de moeder der schepselen’. Beste clubleden en bezoekers, gelieve daarom de koe te respecteren en met waardige groet te benaderen.

Een interessant artikel over Vetrimaaran en de duivensport lees je op
http://www.thehindu.com/news/cities/chennai/vetrimaarans-next-could-be-on-pigeon-racing/article7471974.ece
Vetri Maaran
364, 12th Street
Ashtalakshmi Nagar, Valasaravakkam
Chennai 600095
Tamil Nadu
India